۱۳۸۸ مرداد ۲۳, جمعه

مردم، بزرگترین پناهگاه اند




جنبش ملی نفت و کشاکش در مجلسی که تابع دربار شاهنشاهی بود و نه دولتی که سخنگوی مردم بود. سرانجام این کشاکش به آنجا انجامید که مصدق از مجلس بیرون آمده و به میان مردم رفت و فریاد زد، هر جا مردم هستند، همانجا مجلس است!
25 خرداد 1388، میرحسین موسوی در میان مردمی که شمار آن را تا 3 میلیون برآورد کرده اند، خود را به میدان آزادی رساند تا با یک بلندگوی دستی و از فراز یک اتومبیل به مردم بگوید: این مردم از آراء خودشان می خواهند صیانت کنند و من درکنار آنها می مانم.
دوماه از برگزاری انتخابات و کودتای 22 خرداد می گذرد. در این مدت موسوی در میان مردم ماند و الحق مردم با وفای ایران نیز در کنار او ماندند. در همین دوران بسیار کوتاه، پرده ها از برابر چشم مردم کنار رفت و آنها علی خامنه ای را شناختند. سقوط او در چنین وسعت ملی، در عرض 60 روز ممکن نبود. مجسمه ای که از "مقام معظم رهبری" در سیمای جمهوری اسلامی و در ذهن مردم ساخته بودند، زودتر از مجسمه های صدام حسین در میادین بغداد و شاه در شهرهای ایران سقوط کرد. مصدق اگر به آن حضور در میان مردم ادامه داده بود، کودتای 28 مرداد را هم می توانست خنثی کند. این درس بزرگ را نه مردم و نه رهبران مردم نباید فراموش کنند.

هیچ نظری موجود نیست: